كودكان كار،قربانيان مدرنيسم‌

جام جم : گلفروشي در سر چهارراه‌ها، فال‌فروشي داخل مترو، بادكنك‌فروشي‌، زباله‌گردي، چرخي بازار و باربر، واكسي، كارگري كوره‌پزخانه‌ها و مزارع، ترمينال‌ها و...؛ بيشتر صاحبان اين مشاغل كودكان بين 5 تا 15 سال هستند كه در موضوع كودك بودن و كار مشتركند، همه ما با اين كودكان در موارد مختلف روبه‌رو شده‌ايم و در حس ترحم و افسوس نسبت به اين كودكان كار مشتركيم. هيچ كدام از آنها بيش از 15 سال ندارند؛ اما در بازوان نحيف هر كدام تجربه كارهاي سخت در برابر مزدي اندك، حكايت از دشواري تامين معيشت دارد.

بسياري از كودكان به دليل فقر اقتصادي و به اجبار خانواده‌هاي خود مجبور به كار كردن در كارگاه‌هايي مي‌شوند كه كمتر مورد بازرسي قرار مي‌گيرند و در اندك بازديدهايي كه از آنها صورت مي‌گيرد،‌ با زيركي خاصي كودكان زير 15 سال را از چشم ماموران مخفي مي‌كنند تا مبادا نيروي كار ارزان خود را از دست بدهند يا مجبور به پرداخت حق بيمه شوند، در حالي كه تنها روزنه اميد اين كودكان، معطوف به انجمن‌هاي حمايت از كودكان كار مي‌شود.
تعريف كودكان كار در كشورهاي مختلف جهان يكسان نيست. در برخي كشورهاي آسيايي، كار توسط افراد در گروه سني 8 تا 13 ساله، كار كودكان تعريف مي‌شود؛ اما تعريفي كه شامل بيشتر كشورهاي جهان از جمله ايران مي‌شود، اشتغال كودكان زير 15 سال است و بهره‌كشي از نيروي كار كودكان، ريشه در عوامل مختلف اقتصادي، فرهنگي و اجتماعي دارد.

چه سازماني مسوول رسيدگي به وضعيت كودكان كار است؟

سازمان بهزيستي مسووليت رسيدگي به وضعيت كودكان كار و خياباني را به عهده دارد؛ اما بحث‌هايي درباره واگذاري تكفل كودكان كار به شهرداري مطرح شده كه هنوز به نتيجه قطعي نرسيده است.

مددكاران اجتماعي تعدادي از كودكان كار را شناسايي كرده و از اين طريق خانواده‌هايشان را زير پوشش قرار داده‌اند تا اساسا نياز به كار كودكان در اين خانواده‌ها كمتر شود.

قانون كار، قانوني بيگانه‌

حضور كودكان كار كه در سرماي زمستان و گرماي تابستان در خيابان‌ها طي سال‌هاي اخير در بيشتر نقاط كشور روبه گسترش است، يكي از معضلات اساسي اجتماعي است كه جامعه ما هم‌اينك با آن روبه‌رو است و در صورت عدم پيشگيري و مهار اين پديده، به فاجعه اجتماعي تبديل خواهد شد.

در ايران با توجه به مشكلات و مصائب پرشمار زندگي كارگران و زحمتكشان و تمامي حقوق‌بگيران و گذران مشقت‌بار روزمره آنان، آنها كه از فقر صحبت مي‌كنيم، وضعيت فلاكت‌بار كودكان ايراني، قصه پردرد و غصه‌اي است كه دل و جان دوستداران و تلاشگران احقاق حقوق كودكان را به درد مي‌آورد. برخي از آنها در كارگاه‌هاي توليدي كوچك به ازاي 12 ساعت كار فقط 30 الي 40 هزار تومان دستمزد دريافت مي‌كنند و براي آنان قانون كار، قانوني بيگانه است.

ايراني و افغاني تفاوتي نمي‌كند. كودك هستند و برخلاف قانون‌هاي نوشته و نانوشته شده، دشواري روزهاي سخت بزرگي را تجربه مي‌كنند.

جهنم كجاست؟

به كار كشيده شدن روزافزون كودكان، دستمزدهاي نازلي كه كفاف حداقل‌هاي يك زندگي انساني را هم نمي‌دهد، فقدان حق تشكل مستقل و برپايي اجتماعات، نبود بيمه‌هاي اجتماعي و صندوق بيكاري، عدم امنيت شغلي و اخراج‌هاي دسته‌جمعي، تعطيلي واحد‌هاي توليدي و كارخانه‌ها و از پي آن بيكاري فزاينده ... يك جهنم زميني واقعي را براي كارگران و اعضاي خانواده آنان و بويژه كودكان دختر و پسر يكايك اين زحمتكشان به وجود آورده است. در اين دوره كه ما با حجم گسترده قراردادهاي موقت، تعطيلي كارخانه‌ها، عدم دريافت حقوق، ساعات كاري و عميق‌تر شدن شكاف طبقاتي روبه‌رو هستيم، همواره اقشار آسيب‌پذير جامعه، يعني زنان و كودكان دختر و پسر اولين قربانيان آن هستند.

كارگاه‌هاي خصوصي قدرتمندتر از قانون كار

حدود يك‌ ميليون كودك در ايران كار مي‌كنند، در حالي كه ماده 79 قانون كار، اشتغال به كار افراد زير 15 سال را ممنوع مي‌كند. اين قانون شامل تبصره‌اي است درباره كارهايي كه ماهيت‌شان براي كودكان زير هجده سال زيان‌آور است و همچنين شامل تبصره قانوني 188 كه بنابر آن، افراد مشمول استخدام كشوري، كودكاني كه براي دولت كار مي‌كنند و كودكاني كه در كارگاه‌هاي خصوصي خانوادگي به كار مشغولند، در دايره اين قانون قرار نمي‌گيرند. در عين حال اگر والدين يك كودك با كارفرماي او قرارداد ببندند، چون ولي كودك به شمار مي‌آيند، حق واگذاري و اجاره دادن فرزند خود به صاحبان كارگاه‌هاي خصوصي را دارند ولي جدا از ممنوعيت كار كودكان كه روي كاغذ قانون كار كودكان نوشته شده و در ميثاق‌هاي جهاني به آن تاكيد شده است، ما شاهد عمق پيشرفتگي پديده كار خياباني در ايران هستيم.

علل رشد كودكان كار

شكاف طبقاتي، افزايش تعداد خانواده‌هاي بدسرپرست، بي‌سرپرست و تك ‌سرپرست، افزايش جمعيت، ويراني‌ها و خرابي‌هاي بازمانده از جنگ، فقر فرهنگي  مهاجرت، بيكاري، عدم تامين اجتماعي، حاشيه‌نشيني، درگيري‌هاي مستمر خانوادگي و اعتياد و مشاغل كاذب در گسترش اين ناهنجاري اجتماعي نقش دارند.

آمارها سخن مي‌گويند

در مجموع 80 درصد كودكان خياباني، كودكان كار هستند كه به علت فقر اقتصادي خانواده‌ها، مجبور به كار در خيابان هستند و بيشتر آنها  در استان‌هاي خراسان، تهران، لرستان و كردستان به سر مي‌برند.

90 درصد اين كودكان داراي والدين هستند، 80 درصدشان مهاجرند كه 42 درصد آنها  از روستاها و شهرهاي ديگر كشور و 38 درصد از كشورهاي ديگر آمده‌اند و از نظر جنسيت نيز 78 درصد آنها  مذكر و در فاصله 5 تا 18 سالگي قرار دارند.

از مجموع 2 ميليون كارگاه سطح استان تهران، تنها كارفرمايان 500 هزار كارگاه حق بيمه مي‌پردازند. خود اين اظهارنظر نشان مي‌دهد 5/1 ميليون كارگاه فقط در سطح استان تهران وجود دارند كه وزارت كار نظارت و كنترلي بر آنها  ندارند، بنابراين بيشتر كودكان و نوجوانان كارگر زير پوشش هيچ بيمه‌اي نيستند. ضمن اين كه در ايران به دليل غيرقانوني بودن كار كودكان و نيز اشتغال آنها  در كارگاه‌ها كه جزو مشاغل تعريف شده به حساب نمي‌آيند، اين مساله به صورت پنهان وجود دارد.

در تحقيقي كه 4133 نفر از كودكان خياباني ايران در آن شركت كرده‌اند، مشخص شده است 73 درصد اين كودكان به بيماري‌هاي چشمي و 61 درصد به بيماري‌هاي تنفسي مبتلا هستند، همچنين 64 درصد آنها  از بيماري‌هاي قلبي، 69 درصد از مشكل اختلال شنوايي و 61 درصد از كمبود توجه رنج مي‌برند و 82 درصد نيز دچار بيماري‌هاي پوستي هستند. از نظرسوادآموزي نيز 56 درصد آنها  بي‌سوادند و 61 درصدشان مشكلات گفتاري دارند، اين آمار نشان دهنده وضعيت  نگران‌كننده كودكان خياباني در كشور است.

بيانيه كودكان كار به مناسبت روز جهاني مبارزه با كار كودك - 23 خرداد 1387

هميشه كسي كه كار شايسته‌اي انجام مي‌دهد مورد تحسين قرار مي‌گيرد، ولي ما با اين كه كار خوب انجام مي‌دهيم، مورد تحسين قرار نمي‌گيريم. ما همه كودك هستيم و دنياي آزاد خودمان را مي‌خواهيم. ما فقط نمي‌خواهيم در خيابان‌ها باشيم. اما مي‌خواهيم در كنار خانواده باشيم، بازي كنيم، درس بخوانيم و از امكانات ديگري هم بهره‌مند باشيم.

تقاضاي ما از مديران و معاونان دولتي داشتن رفاه و آموزش بهتر است.

از شما خواهشمنديم به خانواده‌هايي كه فقير هستند و رفاه ندارند، كمك ‌شود تا در اين نظر ما تحت فشار بي‌پولي خانواده قرار نگيريم.

ما كودكان مي‌خواهيم از احترام، آسايش، پوشاك و تغذيه سالم برخوردار باشيم.ش

كودكان كار دوست دارند از علم و آگاهي و آموزش بهتري برخوردار باشند.

ما كودكان، آزادي مي‌خواهيم. منظور ما از آزادي اين است كه وقتي كارهايي چون دستفروشي، گلفروشي و غيره مي‌كنيم، نيروي انتظامي با ما با خشونت رفتار نكند.

از مسوولان كشور و سازمان‌هاي مربوط مي‌خواهيم در تحقق اين خواسته‌هاي به حق بكوشند و از دوستداران كودكان انتظار داريم ما را در حمايت از كودكان كار ياري رسانند.

توصيه‌

متاسفانه با وجود تعهد به ميثاق‌هاي بين‌المللي، هنوز نهادي كه حمايت از كودكان را به عهده گيرد در كشور فعاليت نمي‌كند.

در صورتي كه نتوان از اين كودكان حمايت‌هاي همه‌جانبه كرد بسياري از آنان در آينده نه چندان دور در صف مجرمان جامعه يا به عبارتي در صف باجگيران قرار مي‌گيرند و بهتر است هزينه‌اي كه در آينده براي مقابله با جرم در نظر گرفته مي‌شود، امروز براي باسواد شدن و ديگر حمايت‌هاي اجتماعي كودكان ياد شده صرف شود.

آن‌ها هيچ حقي ندارند

تا امروز هيچ كودك كار خياباني از پوشش بيمه درماني برخوردار نيست. براي هيچ يك از كودكان كار خيابان كارت شناسايي وجود ندارد. هيچ حمايت قانوني از كودك كار و خانواده وي نمي‌شود. كودكان كار كه ساعات عمده‌اي را در طول روز به كار در خيابان سپري مي‌كنند از هرگونه آموزش‌هاي رسمي به منظور فراگيري مهارت‌هاي زندگي محروم هستند. ضمن آن كه با توجه به مفاد قانون كار مبني بر ممنوعيت كار كودكان و افراد كمتر از 15 و
18 سال، اثربخشي هر گونه اقدام در جهت ايجاد شغل مناسب براي كودكان كار خيابان همواره مورد ترديد قرار داشته و دارد.

ميترا پازكي‌زاده‌

برداشت از سایت بازیاب

/بدنبال كودك آزاري در مركز بهزيستي زنجان/

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: مجلس

نماينده مردم زنجان در مجلس با ابراز تاسف بسيار شديد، جزييات حادثه كودك‌آزاري بي‌رحمانه در مركز مهر زنجان را تشريح كرد.

سعدالله نصيري قيداري در گفت‌وگو با خبرنگار پارلماني خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، با بيان اين كه در حال حاضر در حوزه انتخابيه‌اش حضور نداشته و جزييات را از محمدي مديركل بهزيستي زنجان دريافت كرده است در اين باره گفت: 12 الي 14 كودك در اختيار يك مربي و يك نيروي خدماتي بود كه در زمان حادثه با كودكان به مدت يك ساعت از ساعت 14 الي 15 بعد از ظهر تنها بوده است و دقيقا اين حادثه دلخراش در همين فاصله زماني رخ داده است.

نصيري افزود: گزارش موجود حكايت از آن دارد كه اين نيروي خدماتي زن كه مسن است، به دليل سختي كار نظافت و نگهداري 12 تا 14 كودك، نارضايتي خود را از مدتي قبل از شرايط موجود اعلام كرده و تقاضاي جا به جايي داشته است كه تا زمان وقوع حادثه اجابت نشده بود و سرانجام از غيبت موجه مربي استفاده كرده و مرتكب آزار كودكان با داغ كردن آنها شده است.

وي براساس گزارش مديركل بهزيستي اعلام كرد: نيروي خدماتي زن دستگير و در اختيار مقامات قضايي جهت رسيدگي به تخلفات قرار گرفته است، و اين در حالي است كه ظاهرا در اظهارات خود مدعي شده است كودكان در حين بازي يكديگر را با داغ كردن مجروح كردند كه اين ادعا مورد قبول نبوده است.

نماينده زنجان با اعلام اين كه براي بررسي و رسيدگي به جزييات اين حادثه عازم حوزه انتخابيه‌اش است، گفت: در صورت بررسي و مواجهه با موارد ديگري درخصوص اين پرونده، موضوع را در اختيار رسانه‌ها قرار خواهد داد.

قانون اجازه واگذاري كامل مسئوليت كودكان كار به شهرداري را نمي‌دهد

خبرگزاري فارس: معاون اجتماعي بهزيستي با بيان اين‌كه يك ميليون مددجوي بهزيستي پشت نوبت دريافت سهام عدالت هستند، درباره واگذاري مسئوليت كودكان كار خياباني به شهرداري تهران گفت: قانون اجازه واگذاري كامل اين مسئوليت را نمي‌دهد اما از همكاري شهرداري استقبال مي‌كنيم.

مهدي سيد محمدي امروز در حاشيه نشست خبري همايش 50 سال مددكاري اجتماعي در ايران در پاسخ به پرسش خبرنگار اجتماعي فارس، درباره آخرين وضعيت واگذاري مسئوليت كودكان كار خياباني به شهرداري تهران، گفت:‌ ما اهل تعامل هستيم و مشكل خاصي از اين نظر وجود ندارد، هر دستگاهي كه براي قبول اين مسئوليت جلو بيايد دستش را مي‌بوسيم و در اين مورد با شهرداري تهران جلسات هفتگي داريم.
وي ادامه داد: درباره ساماندهي كودكان كار خياباني مطابق قانون متولي اصلي سازمان بهزيستي است و اگر دستگاه‌هاي ديگر بخواهند در اين‌باره همكاري كنند، چه شهرداري باشد چه جاي ديگر ما با آغوش باز مي‌پذيريم به شرط آن‌كه آمادگي و شرايط لازم را داشته باشند.
معاون اجتماعي سازمان بهزيستي كشور در پاسخ به اين پرسش كه پس تاكنون واگذاري رسمي اين مسئوليت به شهرداري تهران انجام نشده است، گفت: كار شروع شده است، اما واگذاري قطعي به اين معنا كه از سطر تا ذيل قضيه در اختيار شهرداري باشد را نمي‌توانيم انجام دهيم چون قانون اجازه چنين كاري را نمي‌دهد و متولي اصلي اين موضوع به استناد قانون بهزيستي است.
سيد‌‌محمدي در پاسخ به پرسش ديگر خبرنگار فارس درباره ميزان واگذاري سهام عدالت به مددجويان بهزيستي پاسخ داد: تاكنون سهام عدالت به 960 مددجوي بهزيستي تحويل داده شده است، مراحل واگذاري اين سهام به حدود 200 هزار نفر ديگر نيز در حال انجام است و حدود يك ميليون نفر ديگر از مددجويان بهزيستي نيز پشت نوبت دريافت سهام عدالت هستند.
سيد محمدي گفت: درباره گروه 200 هزار نفري تلاش ما اين است كه اين افراد نيز مطابق شرايط گروه اول كه از 50 درصد بخشودگي برخوردار شدند، سهام عدالت بگيرند، زيرا در مورد واگذاري جديد سهام عدالت بخشودگي 50 درصدي كم‌تر شده است و در نحوه بازپرداخت آن هم تغييراتي ايجاد شده است.
وي افزود: همه مددجويان سازمان بهزيستي سهام عدالت دريافت نمي‌كنند و فقط گروه‌هاي نيازمندي چه معلول و چه غير‌معلول كه تشخيص داده مي‌شوند، مي‌توانند سهام عدالت بگيرند كه يك ميليون نفر ديگر از اين افراد هنوز باقي‌مانده و پشت نوبت هستند،‌ البته نياز واقعي سازمان بهزيستي و مددجويان اين سازمان به سهام عدالت خيلي بيش از اين ميزان است.
وي ادامه داد: خوشبختانه نگاه حمايتي حاكم به خانواده‌هاي تحت پوشش سازمان بهزيستي مناسب است و اين نگاه هم در سازمان خصوصي سازي هم در مركز توزيع سهام عدالت و هم خود رئيس‌جمهوري وجود دارد، به همين علت هم پس از مكاتبه، سازمان بهزيستي نيز عضو ستادهاي استاني توزيع سهام عدالت شد و ما اكنون در توزيع سهام عدالت تأ‌ثير‌گذار هستيم.
سيد‌محمدي گفت: اعتقاد ما اين است كه مددجوياني كه سهام عدالت مي‌گيرند، آن را واگذار نكنند زيرا ارزش افزوده دارد، نخستين مرحله سود اين سهام نيز آذر گذشته پرداخت شد.
وي افزود: سهام عدالت در يك سبد خاص ريخته مي‌شود كه شامل سهام شركت‌هاي سود ده و ضررده با هم است و ميزان سود آن از سرجمع وضعيت سود سهام اين شركت‌ها محاسبه مي‌شود.
معاون بهزيستي در پاسخ به پرسش خبرنگار فارس در مورد ميزان بكارگيري فارغ التحصيلان مددكاري اجتماعي در بهزيستي گفت: در زمان حاضر بيش از 4 هزار مددكار اجتماعي در اين سازمان مشغول به كار هستند كه فارغ‌التحصيل رشته مددكاري اجتماعي را رشته‌هاي ديگرند، فقط نگهداري از فرزندان بي‌سرپرست در 400 مركز نگهداري اين كودكان توسط مددكاران انجام مي‌شود.
وي افزود: چندين برابر اين 4 هزار نفر نيز مددكاراني هستند كه در مراكز وابسته به بهزيستي مانند كلينيك‌هاي مددكاري اجتماعي و NGO‌ها فعاليت مي‌كنند.
وي گفت: متأسفانه آمار دقيقي از تعداد فارغ‌التحصيلان واقعي رشته مددكاري اجتماعي در كشور نداريم و ميزان ميانگين مددكار اجتماعي مورد نياز جامعه به نسبت جمعيت نيز معلوم نيست به همين علت نمي‌دانيم واقعاً چقدر مددكار اجتماعي در كشور كم داريم، تعيين ميانگين اين ميزان در بهزيستي در حال انجام است كه پس از آن با همكاري دانشگاه‌ها طي يك پروسه 4 يا 5 ساله نياز واقعي كشور را مددكاران اجتماعي رفع كنيم.

جمع آوري غيرکارشناسانه کودکان کار، به بروز آسيب‌ها دامن مي زند

يک پژوهشگر آسيب هاي اجتماعي؛ جمع آوري غيرکارشناسانه کودکان کار، به بروز آسيب‌ها دامن مي زند مشکل اساسي که کودکان کار را به سمت مشاغل کاذب مي کشاند، فقراست. تا زماني که براي رفع کامل اين مشکل در جامعه، با نگاهي کارشناسانه اقدامات جدي صورت نگيرد، جمع آوري غي کارشناسانه آنها به بهانه پاکسازي چهره شهر، به راهي جز آسيب هاي جدي ختم نخواهد شد.

الهام اسدي، پژوهشگر آسيب هاي اجتماعي در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعي برنا در اين باره اظهار داشت: کودکان کار به دليل فقر بالاي خانواده ها به سمت مشاغل کاذب کشيده مي شوند.

اسدي با بيان اينکه جمع آوري غيرکارشناسانه اين کودکان توسط شهرداري که معمولا با زور و ضرب صورت مي گيرد، بيشتر به بروز آسيب ها دامن مي زند، تصريح کرد: کودکان براي تامين معاش خانواده هايشان مجبور به کار هستند. زماني که سازماني با نگاه غير کارشناسانه، زندگي کاري آنها را دچار مشکل مي کند، به ناچار براي حل مشکل فقر از راه هاي ديگري وارد مي شوند.

وي افزود: سد کردن راه درآمد اين کودکان درکنار فقرشديد، راهي جز کشيده شدن به کارهاي زيرزميني و انواع بزهکاري را برايشان باز نمي‌گذارد.

اسدي، آسيب هاي اين اقدام کوتاه مدت و بدون فکر را بار ها بيشتر و عميق تر از آلوده شدن چهره شهر دانست و گفت: اگر جلوي کار چندين هزار کودک کار بدون در نظر گرفتن راه اشتغال مناسب براي آنها گرفته شود، بطورحتم در آينده اي نزديک با گسترش باندهاي خلافکاري و قاچاق درجامعه روبرو خواهيم بود.

 

منبع:برنا نیوز

بیش از سیصد میلیون کودک در جهان به کار مشغولند

کودکان فلیپینی در حال جمع آوری زباله.
(عکس: سباستین فارسیس/RFI)

بحران اقتصادی و افزایش تقاضای نیروی کار ارزان، کودکان را که انگشتانی ظریف دارند و هرگز اعتصاب نمی کنند به طعمه هایی مناسب برای کار فرمایان تبدیل کرده است.

روز دوازدهم ژوین، روز جهانی مبارزه با کار کودکان نام گذاری شده است.

 دفتر بین المللی کار در ژنو شمار کودکان بین پنج تا هفده سال را که به کار تولیدی مشغولند، بیش از سیصد میلیون نفر ارزیابی کرده است. این رقم کودکانی را که به عنوان خدمتکار در خانه ها کار می کنند، در بر نمی گیرد.

 این کودکان در کارگاه های نیمه مخفی، در بخش های نساجی، مزارع، ماهیگیری و شکار کار می کنند و اغلب این کودکان مزد نمی گیرند. کارفرمایان ادعا می کنند که به آن ها کار آموزی می دهند. برخی از آن ها در مقابل پول ناچیزی که کارفرما به پدر و مادرشان داده است عملاً به برده تبدیل می شوند.

در هند شصت میلیون کودک کار نزدیک به بیست درصد ثروت ملی را تولید می کنند. بنا بر یک گزارش روزنامۀ انگلیسی آبزرور، این کودکان پانزده ساعت در شبانه روز کار می کنند و آنانکه بیش از سه سال سابقۀ کار دارند ماهیانه بیست و پنج یورو دستمزد می گیرند.

در ایران آمار دقیقی از شمار کودکان کار وجود ندارد. برخی رسانه ها رقم نهصد هزار نفر را اعلام کرده اند. آن ها در زباله جمع کنی و تفکیک آن، واکس زنی، دست فروشی و اتومبیل شویی مشغولند.

در سال گذشته دوازده هزار کودک کار به پناهگاه ها و مراکز ساماندهی وارد شده اند. چهار سال پیش، بیست و سه شغل مانند جوشکاری، حفر قنات، کوره پزخانه ها و کشتارگاه ها برای افراد پانزده تا هجده سال ممنوع اعلام شد. ولی شواهد، عدم به کارگیری کودکان را در این بخش ها نشان نمی دهد.

کارشناسان معتقدند که مبارزه با کار کودکان با اعمال مجازات و یا تحریم کالاهای که توسط کودکان ساخته شده است، چندان اثر بخش نیست. بهتر آن است که با دادن کمک هزینه به خانواده های کودکان کار، آن ها را به سوی تحصیل سوق داد.

 ارزیابی ها نشان می دهند که چنین برنامه ای هفتصد و پنجاه میلیارد دلار بودجه در سطح جهان لازم دارد ولی در طول دو دهه، سود این سرمایه گذاری برابر با چهار هزار و صد میلیارد دلار خواهد بود. در مکزیک چنین برنامه ای آغاز شده  و نتایج مثبتی داشته است.

به قلم : فرنگیس حبیبی

منبع:    RFI