آفتاب: در پیماننامه جهانی حقوق كودك، كار كودكان زیر ۱۵سال و نیز بهرهكشی از كودكان به هر نحو، چه در مناسبات اقتصادی و چه درمنازعات سیاسی منع شده است. همچنین كودك باید در برابر كاری كه رشد و سلامت او را تهدید میكند، حمایت شود.
كودكان خیابانی به كودکانی گفته میشود که محیط زندگی آنها از خانواده به خیابان منتقل شده است. اینها دو دسته اند: كودكانی كه با خانواده در ارتباط هستند و خیابان برایشان تنها محل كار است. گروه دوم كودكانی هستند كه خیابان برایشان محل تامین معاش و زندگی است. دسته دوم آسیب پذیری زیادی دارند. در معرض انواع خشونت، بهره كشی اجتماعی و انحراف های زیادند.
به رغم چنین اصولی، حدود ۱۵۰ میلیون كودك درسراسر جهان و از جمله در ایران، روزهای خود را به كار، آن هم كار در خیابان میگذرانند. كار آنها چیست؟ گدایی، ولگردی، آدامس فروشی، گل فروشی، دستفروشی یا حتی تن فروشی.
میلیونها كودك كار و خیابان مبتلا به بیماری های مختلف روحی، هویتی یا جسمی هستند. آمار نگران كننده ای وجود دارد حاكی از این كه بیشتر این كودكان ناقل ایدز یا هپاتیت هستند.
در همین حال معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی از اجرای طرح ایجاد و ساماندهی شغل کودکان کار در 15 استان کشور طی سال جاری خبر داد.
در این رابطه سید مهدی سید محمدی معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی در خصوص طرح ایجاد اشتغال برای کودکان کار می گوید: «کودکانی که درخیابانها هستند به شغلهای کاذبی روی آورده اند به همین دلیل سازمان بهزیستی با همکاری تشکلها اقدام به ایجاد کارهای سبکی برای این کودکان نموده است که با قانون ممنوعیت کار کودکان نیز مغایرتی نداشته باشد».
وی خاطر نشان کرد: طرح ایجاد اشتغال برای کودکان کار سال گذشته در 2 استان کشور اجرایی شد که براساس برنامهریزیهای انجام شده قصد داریم امسال این طرح را در 15 کلانشهر اجرایی کنیم.
معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی با اشاره به اینکه در این طرح کودکان کار لباسهای متحد الشکلی به تن می کنند ، تاکید کرد:« براساس این طرح ، شغلی متناسب با روحیات و وضعیت کودکان در مدت زمان کمی در طول روز برای آنان در نظر گرفته خواهد شد».
سید محمدی گفت: «هر زمانی که اعتبارات لازم تخصیص داده شود اجرای این طرح نیز آغاز می شود ».
به عنوان یک فعال حقوق کودک که حدود ۳ سال به طور مستقیم با کودکان کار و خیابان سر و کار داشتم
لازم است که چند سطری راجع به این خبر داغ(!)که تقریبا بسیاری از رسانه های خبری آن را با آب و تاب
پوشش داده اند بنویسم.
این شیوه ی برادران مسئول سازمان بهزیستی که تقریبا هر زمان کفگیر ها به ته دیگ می خورد و
نیاز به بودجه جدید احساس میشود ( " سید محمدی گفت: «هر زمانی که اعتبارات لازم تخصیص
داده شود اجرای این طرح نیز آغاز می شود ». " )در پیش گرفته می شود تقریبا برای اکثر
فعالان حوزه ی حقوق کودک تکراری و بلکه به نوعی خنده آورشده است
گفته های این مسئول محترم نه تنها تازگی ندارد (رجوع کنید به مصاحبه ی جنجالی یکی از مسئولان
بهزیستی راجع به طرح سازمان بهزیستی برای کار سبک و حداکثر ۲ ساعته ی کودکان کار که در این
وبلاگ نیز منعکس شد) بلکه نشان از عدم شناخت صحیح این عزیزان از کار کودک دارد
واقعیتی که فعالان این حوزه به خوبی به آن آگاهی دارند این است که هر کدام از این کودکان نان آور
(نه اسمی بلکه واقعی) خانواده ای هستند و کودکان شاغل در خیابان برای تامین مخارج خانواده های
پر جمعیتشان (اکثرا ۸ نفر به بالا) مجبور به کسب حداقل روزانه ۸ تا ۱۰ هزار تومان درامد هستند
و سئوال اینجاست که آیا مشاغل پاستوریزه ای که بهزیستی برای ایشان در نظر گرفته شده (آنهم با
ساعات کم )کفاف زندگی این نان آوران کوچک را میدهد ؟ یا راهیست برای دریافت مبلغ شیرین
دو میلیارد تومانی مصوب بودجه ی امسال و باز هم بازی تکراری سابق؟!
+ نوشته شده توسط یک کودک خیابانی در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 و ساعت
20:55 |